تو احساس داشتي ، تو قلب و دل داشتي ، تو دوسم داشتي اما حالا همه اينارو از من ، مني كه

عمرت بودم دريغ كردي و گرفتي ، تو اگه دوسم داشتي اينقدر راحت رهام نمي كردي و نمی رفتي

يادته چه روزهايي داشتيم؟ چه شب هايي داشتيم؟ ميگفتيم ، ميخنديدم

يادته من ناز مي كردم و تو ناز مي خريدي ، تو لوس مي شدي من فدات مي شدم؟

يادته كه وقتي اشك مي ريختي من دل داريت مي دادم؟ يادته از صبح كه بلند مي شديم تا شب

حتي يه ثانيه از هم بي خبر نبوديم؟

اما تو ...آره تو...عشقت دروغ بود ، احساست دروغ بود ، حرفات دروغ بود ،... اين همه ادم

كنارت چرا من؟ چون كه ساده بودم؟ به پايه دلت افتاده بودم؟

هـــــي.... دل دادم ، دل نبستي! دل دادم دل شكستي

حالا ياد روزاي با تو بودن هلاكم مي كنه ، من و تو كه چه خاطره هايي ساختيم ، چه اشك هايي

با هم ريختيم ، چه خنده هايي با هم كرديم و ....

اما تو بهار امسال منو خزون کردی

تو...... تو چه حسي ميشي؟؟؟

تو چه حسي ميشي وقتي بفهمي بازيچه بودي؟

تو چه حسي ميشي وقتي بفهمي كه عمرت به پايه يك خيال رفت؟

تو چه حسي ميشي زماني كه بفهمي عشقش دروغ بوده و تو تنها بازنده اين بازي هستي؟

تو چه حسي ميشي وقتي تمام عمرت رو ، تمام قلبت رو ، تمام احساساتت رو به يكي بدي بعد

اون برگرده بگه دوست ندارم !!!

تو چه حسي ميشي وقتي حس عاشقونت رو زير پاهاش له كنه و بگذره ازت و حتي اون كه دم

ميزد كه ديوونته ، اما حس عاشقونه تو نتونس قانعش كنه؟؟

تو چه حسي ميشي وقتي ببيني اون با يكي ديگه اس؟

تو چه حسي ميشي وقتي كه عشقت برگرده بگه تو دوسم نداري ، تو به من عادت كردي؟

تو چه حسي ميشي وقتي عشقت رو ابراز كني بعد اون برگرده بگه تو راست مي گي